کووید 19

حصار بهداشتی (قرنطینه‌)

قبل از شیوع هر نوع ویروسی که می تواند به اپیدمی تبدیل شود. نیاز به کنترل آن وجود دارد و دولت مرکزی و حکمرانان محلی می‌بایست برای کنترل بیماری محل را قرنطینه کنند؛ بر خلاف اظهار نظر غیر کارشناسی معاون سابق وزارت بهداشت، حصار بهداشتی می تواند جلوی سرعت شیوع بیماری را بگیرد. این راهبرد تنها در گذشته اعمال نمی شده است بلکه در دنیای مدرن هم باید اعمال شود نمونه موفق آن سارس بود. در طول تاریخ هم ناکارآمدی دولتمردان موجب می‌شد که چنین کاری صورت نگیرد. پس بیماری فرصت می‌یافت تا سرحد نابودی مردم یک منطقه ، شهر، روستا یا ناحیه به کار خود ادامه دهد. اما در زمان گذشته وقتی هم که حصار ایجاد می شد گاهی اوقات اگر عبور از قرنطینه با ضرب و زور میسر نبود، روش‌های دیگری مطرح می‌گشت که از جمله آنها رشوه دادن به مأموران قرنطینه بود. برخی از اتفاقات گذشته را مرور کنیم:

وبا در شیراز

در سال ۱۸۲۲میلادی معادل ۱۲۰۰ شمسی هنگام همه‌گیری بیماری وبا در شیراز

طاعون از عثمانی

-۱۸۳۰-۱۸۲۹میلادی معادل ۱۲۰۸ شمسی طاعون از عثمانی به ایران وارد شد و در بعضی مناطق ساحلی دریای خزر چنان بیداد کرد که نقاط آلوده از سکنه خالی شد. در واقع، بیماری به سرعت به قتل عام مردم می‌پرداخت و کسی را باقی نمی‌گذاشت که شاکی دولت باشد و آن را مجبور کند که به اقداماتی در این باره دست بزند.

طاعون در تبریز

۱۸۳۲ میلادی معادل ۱۲۱۰ شمسی هنگام همه‌گیری بیماری طاعون در تبریز، در محدوده دو شهر خوی و تبریز قرنطینه ایجاد شد. برای نمونه، هیچ کس حق نداشت وارد شهر خوی شود.

بیماری وبا

هنگامی که ۱۸۵۱ میلادی معادل ۱۲۱۰ شمسی بیماری وبا گسترش یافت، امیرکبیر دستور داد مرز ایران و عراق را قرنطینه کنند.

بیماری وبا در رشت

با شیوع بیماری وبا در رشت قرنطینه در جلفا در سال ۱۸۷۷ میلادی معادل ۱۲۱۰ شمسی به اجرا گذاشته شد.

وبای کرمانشاه

۱۸۹۰ میلادی معادل ۱۲۶۸ شمسی درباره بیماری وبای کرمانشاهان به تهران مخابره شد علت این همه‌گیری را عبور چند بیمار از قرنطینه با دادن تعارف و رشوه می‌داند.

۱۸۷۳ میلادی معادل ۱۲۵۱ شمسی پس از وقوع آفاتی مانند طاعون و وبا جمعیت ایران به شش میلیون نفر کاهش یافت. اگر وسعت ایران آن روزگار را در نظر بگیریم، آثار این کاهش را می‌توانیم در رکود کشاورزی، صنعت و حتی تجارت ببینیم.

قرنطینه را جدی بگیریم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *