پزشکی ژرف

این دیدگاه که توسط  “اریک توپال ” ارائه شده است در چند جزء قابل توضیح می باشد: جزء اول (فنوتیپ سازی ژرف) :  در آن امکان دیجیتالی شدن پزشکی با داده های جامع از سلامت و بیماری فرد در طول زندگی او فراهم می شود و این با به دست آوردن داده های گسترده از اُمیکس های ده گانه شامل ژنومیکس تا فیزیوم، اکسپوزوم، فنوم، ترسیم نگار اجتماعی، رفتارها و محیط زیست فرد، امکان پذیر می شود و این همان رهیافتی است که امروزه با عنوان (پزشکی فرادقیق) از آن یاد می شود. جزء دوم مدل (پزشکی ژرف) بر یادگیری ژرف تأکید می ورزد. در شکل سنتی، مهندسین نرم افزار، دانش را به شکل کد رایانه ای تقطیر می نمایند که این کد مشخص می نماید چگونه داده ها پردازش گردیده و تصمیمات اتخاذ شوند. اما این فرایند در حوزه پزشکی چنان گسترده و پیچیده است که دشوار می باشد، بتوان اطلاعات مربوطه را به شکل قواعد عرضه داشت. از این رو، بحث یادگیری ماشین در این زمان بسیار برجسته می شود. جزء سوم در پزشکی ژرف ،  همدلی ژرف و ایجاد ارتباط است. چنین می نماید که در مدل «پزشکی ژرف» اریک توپال، با کاربرد هوش مصنوعی، پزشک به جایگاه دوبارۀ پیشین خود، یعنی «انسان بودن»، باز می گردد. برای اطلاعات بیشتر این کتاب را مطالعه کنید و نظر دهید.

پاسخ دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. این فیلد الزامی است.