بین حکمرانی خوب و شفافیت چه رابطه ای وجود دارد؟

آن دسته از ویژگی ها و مشخصه هایی که دولت به واسطه برخورداری از آنها به عملکردهای اقتصادی مطلوبی دست یافته است برحسب مطالعات مختلف با تغییراتی همراه بوده اند اما این تغییرات به هیچ وجه منافی همدیگر نیستند بلکه بعضی از مطالعات نسبت به بعضی دیگر کامل ترند. یک مبنای اساسی برای ویژگی های حکمرانی خوب، شاخص های هشت گانه ای است که توسط برنامه توسعه سازمان ملل و بانک جهانی مطرح شده اند. این شاخص ها به ترتیب عبارتند از: مشارکت، حاکمیت قانون، شفافیت، مسوولیت پذیری،  اجماع سازی، عدالت و انصاف، کارایی و اثربخشی و پاسخگویی است. شفافیت به معنی جریان آزاد اطلاعات و قابلیت دسترسی سهل و آسان به آن برای تمامی ذی نفعان مربوطه است. اطلاعات باید به اندازه کافی و به صورت قابل فهم در دسترس باشند و از طرف دیگر اتخاذ تصمیمات و اجرای آنها از قوانین و مقررات مشخصی پیروی کند. شفافیت به عنوان یکی از اصول حکمرانی خوب همواره مطرح بوده است. زمانی که جامعه از شفافیت امور و قوانین بی بهره باشد زمینه های مختلفی برای حرکت در تاریکی فراهم می شود. شفافيت در مقابل پنهان و پنهان‌کاري به کار مي‌رود و به مفهوم شريک ‌ساختن آزادانه و آسان اطلاعات توسط رسانه‌ها با مردم و شهروندان مي‌باشد. شفافيت اصلي است که براساس آن افراد بتوانند از تصميمات اداري، خدمات عامه و معاملات تجارتي که زندگي آنها را تحت تأثير قرار مي‌دهد، مطلع گردند. براساس اين اصل، نه تنها شيوه‌هاي تصميم‌گيري و امور اجرایی، بلکه رفتار و عملکرد اداري قابل پيش بيني و قابل درک باشد. در نبود شفافیت زمینه فساد فراهم می شود. وقتی قوانین مبهم باشد زمینه فرار از قوانین فراهم می شود. وقتی رفتار ها درست تعریف نشود امکان انحراف وجود دارد.

پاسخ دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. این فیلد الزامی است.